Jak obliczyć czas podróży w świecie fantasy

Jeździec może przywieźć wieść o spóźnionym statku, zanim dotrze zboże, które na nim płynęło. Wóz zaprzężony w woły tego nie potrafi. Jeśli mapa mówi tylko, że miejsca są „daleko”, oba zdania są zgadywaniem. Czas podróży to liczba dni między dwoma nazwanymi miejscami, dla jednego sposobu ruchu, w jednej porze roku, razem z odpoczynkami, które kalendarz już ma.

Liczby poniżej, które pochodzą z historii, są oznaczone, a każda prowadzi do strony, z której pochodzi. Odległości na przykładowej trasie są wymyślone na potrzeby przykładu. To nie pomiary prawdziwej drogi i nie reguły dla każdego świata.

Zacznij od podróży, która może się nie udać#

Nazwij miejsce wyjazdu, miejsce przyjazdu i to, co się psuje, gdy podróżny się spóźnia. Spotkanie, zamykana przełęcz, statek, który nie poczeka. Zanim zaczniesz mierzyć, narysuj region wokół tej podróży. Tamten poradnik traktuje most jako jeden dzień, a objazd promem jako nocleg. To ograniczenia fabuły. Ten poradnik pokazuje, jak wybierać liczby, na których takie ograniczenie stoi.

Jeśli szkic nie ma skali, nie dziel go. Oznacz go jako schemat, tak jak mówi poradnik o mapie, i wybierz dni wprost. Lista miejsc po kolei, z liczbą dni przy każdym, wystarcza do opowiadania na jednej drodze.

Narzędzia do rysowania to osobny wybór. Lista programów do map fantasy je porównuje. Gdy trasa ma skalę, obowiązuje reszta tego poradnika.

Pożycz dzienny dystans i napisz, że go pożyczasz#

ORBIS, stanfordzki model rzymskich podróży, ustala średnie dzienne odległości dla sieci dróg około 200 roku n.e. Notatki o budowie modelu opisują je jako ogólny obraz z antycznych świadectw i późniejszych porównań, nie jako odczyt ze stopera. Poza ciągłą sztafetą konną zakładają ruch w dzień. Podróż nocą byłaby szybsza, a notatki mówią, że zwykle dało się ją utrzymać tylko przez krótki czas.

Tabeli używaj jako punktu wyjścia, który możesz podać w źródle. Jeśli twoja droga jest gorsza, zapisz wolniejszą liczbę i powód. Sam ORBIS to sieć cesarstwa rzymskiego. Te same notatki mówią, że średniowieczne drogi alpejskie były w gorszym stanie niż drogi cesarskiego Rzymu, więc błotnisty trakt w późniejszej epoce nie powinien po cichu dziedziczyć rzymskiego tempa.

Model ustala też 50 kilometrów dziennie dla przyspieszonej prywatnej podróży na kołach, między zwyczajnym pojazdem a szybkim powozem. Drogi górskie w Pirenejach, Apeninach, Alpach, na Bałkanach, w Anatolii i w Maghrebie dokładają zwyczajnym pojazdom pół dnia, jeden dzień albo półtora dnia, a innym sposobom odpowiadającą temu część, zależnie od podejścia i długości. W niektórych miesiącach zimowych model po prostu usuwa wozy wołowe i szybkie powozy z Pirenejów, Alp i Taurusu. Notatki mówią, że to nadal może zaniżać opóźnienie towarów przy złej pogodzie i że sezonowość na lądzie jest traktowana z grubsza niż na morzu.

Tempo ćwiczenia nie jest dniem marszu#

Armia z taborem siedzi w wierszu 30 kilometrów. Wiersz 60 kilometrów to szybki marsz bez taboru, na krótki odcinek czasu. Zwiadowca, rodzina i oddział nie dzielą jednego tempa. Wybierz wiersz, który pasuje do tego, kto naprawdę jest na drodze.

Rzeka i morze nie są wolniejszą drogą#

Na rzekach ORBIS oddziela cywilne łodzie towarowe od łodzi wojskowych napędzanych wiosłami. W ustawieniu cywilnym najczęstsze tempo to 65 kilometrów dziennie z prądem i 15 pod prąd. Niektóre rzeki są ustawione wyżej albo niżej. Nil jest jedyną rzeką, której tempo w modelu zmienia się z porą roku. Łodzie wojskowe mają 120 kilometrów dziennie z prądem i 50 pod prąd. Ruch na rzece w symulacji ogranicza się do dnia, a notatki mówią, że te dzienne tempa prawdopodobnie wychodzą wyżej niż prawdziwe średnie, bo prawdziwe rejsy stawały przy przeszkodach. Czytaj 65 wobec 15 jako kontrast, na którym można planować: w dół rzeki jest dużo szybciej niż w górę. Żadnej z tych liczb nie traktuj jako obietnicy, że każda łódź ją osiągnie.

Morze nie ma wiersza w tabeli. ORBIS nie dzieli rejsu przez jeden dzienny dystans. Symuluje statki z ożaglowaniem rejowym według wiatrów każdego miesiąca, z dwoma rodzajami statków, które różnią się tym, jak dobrze idą pod wiatr, i z silnymi prądami tylko w kilku cieśninach. Trasa jest zamknięta tam, gdzie fale o wysokości co najmniej 12 stóp występują przez co najmniej 10 procent czasu w tym miesiącu. Ta reguła mocno ucina żeglugę atlantycką zimą, a zimą ucina też część północno-zachodniego Morza Śródziemnego na południe od Francji. Notatki mówią, że autorzy starożytni i późniejsi traktują żeglugę zimową jako niebezpieczną nawet tam, gdzie szlak zostaje otwarty. Pięć krótkich przepraw zostaje w modelu dostępnych przez cały rok, bo dane pogodowe rutynowo ich nie zamykają: Bosfor, Dardanele, Cieśnina Mesyńska, Gibraltar i cieśnina Dover.

Czas z symulacji jest średnią z wielu rejsów, a wybrana ścieżka jest optymalna. Notatki mówią, że wiele prawdziwych rejsów było wolniejszych. Statki czekają na pogodę. Stają w porcie. Mijają najlepszą linię. Do opowieści wybierz miesiąc, zapisz liczbę dni, za którą chcesz odpowiadać, i zdecyduj, co robi port, gdy miesiąc jest niewłaściwy. Ta liczba jest twoją decyzją. Nie jest wynikiem ORBIS, dopóki naprawdę nie puścisz tej trasy w modelu.

Jeden wynik łatwo źle użyć. W symulacjach modelu podróż lądem była często szybsza niż żegluga, zależnie od trasy i środka, a transport lądowy był zawsze droższy. Pojedynczy jeździec może wyprzedzić statek ze zbożem. Miasto, które je zboże z tego statku, nadal zależy od statku i od przechowywania żywności, gdy port milczy. Projekt miasta fantasy zaczyna się od wody i jedzenia. Kalendarz podróży mówi, na ile dni zapasów to jedzenie musi starczyć, gdy statki stają.

Dodaj podejście, porę roku i odpoczynek#

Płaski dzienny dystans pomija przełęcz. W. W. Naismith, pisząc w Scottish Mountaineering Club Journal we wrześniu 1892, podał wzór dla „mężczyzn w dobrej kondycji” na „łatwych wyprawach”: godzina na każde trzy mile na mapie plus godzina na każde 2000 stóp podejścia. Dzień, z którym wzór sprawdził, obejmował krótkie postoje. Wzór nie wycenia wozu, burzy ani przełęczy, która jest zamknięta. To sposób, by zauważyć, że podejście kosztuje godziny, dla piechura, który spełnia warunki wzoru.

Kalendarz fantasy jest miejscem, w którym ten koszt dostaje datę. Daj miesiącowi śniegu długość. Daj długość dniowi odpoczynku, świętu albo targowi. Dzienne dystanse powyżej opisują już dzień podróży, a nie tempo godzinne pomnożone przez każdą godzinę zegara. Dodaj postój, gdy opowieść ma powód, którego zwyczajny dzień nie obejmuje. Nie wymyślaj harmonogramu, jak często zwierzę musi odpoczywać, jeśli nie masz źródła, które chcesz zacytować. „Muł odpoczywa w święto, bo kalendarz mówi, że droga jest pusta” to reguła opowieści. „Konie muszą odpoczywać co szósty dzień” to twierdzenie o zwierzętach i ten poradnik go nie stawia.

Gospodarka fikcyjnego świata używa już tego samego zawiasu. Węgiel drzewny dociera do Ostry obładowanym mułem przez Brenna Gap, a przełęcz zamyka się zimą. Mocno obładowany muł w zestawie ORBIS to wiersz 20 kilometrów, nie 30 zwyczajnego piechura. Daj Brenna Gap długość tylko wtedy, gdy scena potrzebuje tej liczby. Zamknięcie zimowe zostaw w obu wypadkach.

Przejdź jedną wymyśloną trasę#

Porth to port. Lind to miasto nad rzeką. Yarrow leży za przełęczą Tor. Żadna z tych odległości nie jest historyczna. Każdy wiersz mówi, które tempo jest stosowane.

Zboże#

Wóz wołowy Colma ze zbożem nie zaczyna się na przełęczy. W tym przykładzie statek bierze pięć dni, które wybierasz, żeby dotrzeć do Porth. Odcinek z Porth do Lind idzie pod prąd, przy 15 kilometrach dziennie, i bierze cztery dni. Droga z Lind do stóp przełęczy bierze dwa i pół, a przejście dokłada półtora dnia, bo używasz górnej granicy dodatkowego czasu, jaki ORBIS dopuszcza na trudniejszej drodze górskiej. Ta dopłata już zastępuje przejście. Nie dziel też sześciu mil przez tempo wozu wołowego. Złóż oznaczone kawałki, a podróż w dobrej porze to trzynaście dni, zanim dodasz jakiekolwiek święto. Jeśli kalendarz zamyka przełęcz wcześniej, zboże zimuje w Lind. To jest scena. Trzynaście dni to arytmetyka na tych założeniach, nie średnia historyczna.

List#

Ida jedzie te same 30 kilometrów w około pół dnia, a potem staje przed przełęczą. ORBIS uznał, że nachylenie nie było poważnym opóźnieniem dla samotnego jeźdźca ani lekkiego powozu, poza wysokimi przełęczami, i tam i tak dodał czas. Zdecyduj na piśmie, że przy dobrej pogodzie przechodzi w dniu, w którym wyjeżdża z Lind, i że nie przechodzi w miesiącu śniegu. Może powiedzieć Yarrow, że statek się spóźnił, gdy Colm wciąż jest na drodze. Kto kupuje zboże w Yarrow, może działać na podstawie jej zdania. Wóz nie może.

Ucieczka z prądem#

Osoba, która bierze cywilną łódź z Lind, dociera do Porth w ciągu dnia, w tempie 65 kilometrów. Ścigający, który wraca pod prąd tych samych 60 kilometrów, z Porth ku Lind, potrzebuje czterech dni przy 15 kilometrach dziennie. Pościg nie jest próbą odwagi, dopóki te cztery dni nie zostaną zużyte. Jeśli łódź staje wcześniej, a notatki ORBIS mówią, że prawdziwe rejsy często tak robiły, przewaga maleje i należy zmienić liczbę, zamiast liczyć, że czytelnik tego nie zauważy.

Oś czasu powinna trzymać wypłynięcie, przybycie i dzień, w którym każda osoba słyszy wieść, jako osobne wydarzenia. Przesuń wypłynięcie o tydzień, a przesuwają się wszystkie trzy. Inaczej scena jest błędna.

Częste błędy#

• Tempo razy każda godzina dnia. Dzienne dystanse już są tym dniem. Mnożenie ćwiczenia albo tempa marszu od świtu do zmierzchu liczy dwa razy godziny, które ludzie spędzają na postoju.
• Jedna prędkość w obie strony. Pod prąd to nie z prądem. Powrót przez przełęcz w miesiącu śniegu może być niemożliwy, a nie tylko wolny.
• Jedno tempo dla wszystkich na drodze. Zwiadowca, rodzina i tabor to różne wiersze.
• Odległość morska podzielona przez tempo drogi. Daj morzu miesiąc i autorską liczbę dni. Nie dawaj mu 30 kilometrów dziennie.
• Zima skopiowana z lata. Jeśli przełęcz się zamyka, zapasy w mieście są opowieścią. Jeśli port nie wypuści statku, te pięć dni w ogóle się nie zaczyna.
• Linia prosta. Mierz ścieżkę, z której podróżny naprawdę może skorzystać. Pasmo z jedną przełęczą to objazd z kosztem, nie mur i nie płaska droga.
• Zapomniany powrót. Wieść, zboże i osoba, która musi wrócić do domu, to trzy podróże.

Po zmianie daty sprawdź scenę z tabelą. Czy wóz może być w Yarrow w dniu, w którym kalendarz uznaje przełęcz za zamkniętą? Czy ktoś, kto usłyszał wieść pierwszego dnia, drugiego wciąż działa tak, jakby zboże już dotarło? Jeśli usuniesz prąd w dół rzeki, czy ucieczka nadal zajmuje jeden dzień?

Trzymaj miejsca i dni razem#

Mapę narysuj w narzędziu, które wybierasz. Yazar.io jest użytecznym miejscem na decyzje, których rysunek nie trzyma. Jego miejsca są dla miast, lasów i przełęczy, a miejsce można połączyć z ludźmi i wydarzeniami, które od niego zależą (funkcje).

Daj Porth, Lind i przełęczy Tor po jednym miejscu. Szablony pól pozwalają dodać pola, których ta trasa potrzebuje. Aktualizacje produktu wymieniają liczbę i tekst wśród typów pól, więc liczba może trzymać dni pieszo przy dobrej pogodzie, a pole tekstowe miesiąc, w którym przełęcz się zamyka (aktualizacje). Wpisz nazwę miejsca w innym wpisie, a połączy się sama. Możesz też wpisać @ i wybrać wpis. Każda strona ma panel linków zwrotnych ze stron, które ją wspominają, i to jest lista, której potrzebujesz, gdy przełęcz się zamyka (funkcje).

Wydarzenia na osi czasu mogą nazwać ludzi, którzy biorą w nich udział, i miejsce, w którym wydarzenie zachodzi. Strona tego miejsca wymienia potem te wydarzenia po kolei (aktualizacje). Umieść na tej osi wypłynięcie, przybycie i dzień, w którym słychać list Idy, z takimi etykietami dat, jakich używa twój kalendarz.

Darmowy plan obejmuje 15 edytowalnych wpisów na każdy typ encji w książce, a Miejsca są wśród nich, co obejmuje postoje na trasie takiej jak ta. Słownik pojęć, Oś czasu, Notatki i Cytaty nie mają limitu (plany). Skorowidz geograficzny każdej wsi to większy zestaw wpisów miejsc niż te postoje. Jeśli potrzebujesz więcej niż piętnastu edytowalnych miejsc, ewentualny wyższy limit jest na stronie planów. Wpis zachowuje wybraną liczbę, i dzięki temu da się sprawdzić scenę.