Jak zaprojektować wiarygodny klimat świata fantasy

Kto szuka wiarygodnego klimatu fantasy, zwykle chce, żeby mapa przestała sobie przeczyć. Las po suchej stronie góry, śnieg na równiku i zamarznięty port obok ciepłego prądu to trzy różne błędy. Każdego łatwiej uniknąć, jeśli słońce, wiatr i wodę ustalisz przed nazwami miast.

Ten przewodnik bierze Ziemię za wzór i mówi o tym, gdy liczba pochodzi ze źródła. Twój świat może złamać regułę. Złamanie powinno być wyborem, który potrafisz wskazać, tak jak czar. Wybrzeże Leth, port Marr, miasto Ors, rzeka Senn i przełęcz Kelm są wymyślone do tego przykładu.

Postaw ziemię na szerokości#

Zacznij od jednego pytania: jak wysoko stoi słońce w południe i czy to się zmienia w ciągu roku?

Na Ziemi pory roku biorą się z nachylenia osi, a nie z tego, że planeta zbliża się do słońca. NASA mówi o tym wprost. Gdy biegun północny nachyla się ku słońcu, półkula północna dostaje bardziej bezpośrednie promienie i jest tam lato. Gdy ku słońcu nachyla się biegun południowy, na półkuli północnej jest zima. Obie półkule nie dzielą jednej pory roku. Orbita Ziemi jest lekko wydłużona, a planeta jest najbliżej słońca w styczniu, podczas północnej zimy. NASA mówi, że ta zmiana odległości nie tłumaczy pór roku.

Nachylenie, na karcie faktów o Ziemi NASA nazwane nachyleniem ekliptyki, wynosi 23,44 stopnia. Powieść nie potrzebuje tej liczby na stronie. Potrzebuje skutku. Świat, którego oś stoi prosto, w górę i w dół, nie dostaje tej zamiany bezpośredniego słońca z jednej półkuli na drugą. To ostatnie zdanie jest odczytaniem opisu NASA, a nie drugim pomiarem. Ten przewodnik nie podaje wzoru na inne nachylenie. Jeśli wybierzesz własne, zapisz, co historia będzie traktować jako lato, i trzymaj się tego.

Napisz trzy linijki, zanim narysujesz biom:

• Która półkula nachyla się ku słońcu w porze, którą twoja historia nazywa latem, jeśli świat w ogóle ma nachylenie.
• Czy druga półkula dostaje przeciwną porę roku.
• Jak daleko ziemia historii leży od równika, szerokimi pasami. Blisko: ruchomy pas deszczu. Około 30 stopni: pas suchy, chyba że coś innego wejdzie w drogę. Około 50 do 60 stopni: więcej burz, zwłaszcza na zachodnim wybrzeżu. Następna część mówi, skąd te pasy się biorą.

Zaznacz wiatr, potem mokrą stronę gór#

Słońce grzeje równik bardziej bezpośrednio niż bieguny. Tam powietrze się unosi, i to wznoszące się powietrze jest mokrym pasem. Met Office opisuje trzy wielkie obiegi powietrza na każdej półkuli. W komórkach Hadleya, które biegną od równika do mniej więcej 30 albo 40 stopni, pasaty wieją ku równikowi, wznoszą się w międzyzwrotnikowej strefie zbieżności i znów opadają nad strefą podzwrotnikową. To opadające powietrze jest suche. Stoi nad gorącymi pustyniami takimi jak Sahara i nad oceanami podzwrotnikowymi. NOAA kładzie pogodny, suchy pas wysokiego ciśnienia około 30 stopni na północ i na południe i wskazuje pustynie na południowym zachodzie Stanów Zjednoczonych i w Meksyku, w północnej Afryce i w Australii. Ta sama strona kładzie bardziej burzowe niskie ciśnienie przy równiku i znowu około 50 do 60 stopni, z większym deszczem zwłaszcza na zachodnich wybrzeżach kontynentów w tym drugim pasie.

Oba opisy nie rysują krawędzi na tej samej linii. Met Office prowadzi komórki Hadleya do około 30 do 40 stopni, a wiatry zachodnie średnich szerokości stamtąd ku około 60 do 70. NOAA umieszcza te wiatry zachodnie między około 35 a 60 stopniami. Traktuj „około 30” i „około 50 do 60” jako decyzje, z których mapa może korzystać. To pasy, nie granice.

Obrót planety skręca wiatr. Efekt Coriolisa odchyla poruszające się powietrze w prawo na półkuli północnej i w lewo na południowej. Met Office używa tego odchylenia, żeby wyjaśnić wiatry zachodnie: wiatry przyziemne z zachodu albo, na północy, z południowego zachodu. Pasaty, bliżej równika, przychodzą ze wschodu i skręcają ku równikowi. Strona NOAA o strefie zbieżności opisuje, jak się spotykają. Pasaty północno-wschodnie przychodzą z północy, południowo-wschodnie z południa, a powietrze między nimi jest wypychane w górę. Przy biegunach powietrze opada i przy powierzchni rozpływa się na zewnątrz. NOAA nazywa te wiatry przyziemne wschodnimi wiatrami polarnymi.

Nie musisz symulować planety. Wybierz pas, zapisz wiatr, który z niego wynika, i trzymaj się go. Jeśli twój świat się nie obraca, powiedz o tym, bo odchylenie idzie razem z obrotem.

Potem postaw pasmo gór w poprzek tego wiatru.

Cień opadowy to strona zawietrzna bariery górskiej, ta strona, która dostaje znacznie mniej deszczu i śniegu niż strona dowietrzna (Britannica). National Geographic opisuje, co robi powietrze. Powietrze, które się wznosi, rozszerza się i stygnie. Chłodniejsze powietrze trzyma mniej wilgoci, więc powstaje chmura, a po drodze w górę pada deszcz albo śnieg. Powietrze, które opada po drugiej stronie, się ociepla, chmura się rozchodzi i ta strona zostaje suchsza. Dolina Śmierci jest sucha po zawietrznej stronie Sierra Nevada. Wyżyna Tybetańska jest sucha po zawietrznej stronie Himalajów. Znacznie mniej deszczu nie jest automatycznie pustynią piasku. Może to być trawa, zarośla albo rzeka, która musi zrobić pracę, której deszcz już nie robi. Najpierw narysuj mokrą stronę. Sucha strona to to, co zostaje.

Narysuj region wokół podróży, zanim udekorujesz wybrzeże. Jeśli podróż ma przejść z mokrej strony na suchą, przełęcz jest przeszkodą, a deszcz jest powodem, dla którego obie strony nie są tym samym miejscem.

Zdecyduj, co morze robi z wybrzeżem#

Prądy powierzchniowe ciągnie wiatr, a potem zgina je ten sam obrót. Samouczek NOAA o prądach granicznych opisuje pięć wielkich wirów: na północnym i południowym Atlantyku, na północnym i południowym Pacyfiku oraz na Oceanie Indyjskim. Na północ od równika wiry kręcą się zgodnie ze wskazówkami zegara. Na południe od niego przeciwnie. Każdy wir ma silny, wąski prąd po stronie zachodniej i słabszy, szerszy prąd po stronie wschodniej.

Prąd Zatokowy to silny zachodni prąd północnego Atlantyku. NOAA mówi, że utrzymuje zimy na wschodnim wybrzeżu Florydy cieplejsze, niż byłyby bez niego, i że ten sam prąd ogrzewa kraje Europy Zachodniej. Europa Zachodnia jest zachodnim wybrzeżem. Wschodnie wybrzeże Florydy jest wschodnim wybrzeżem. Kopiujesz prąd, nie słowo „zachód”. Jeśli chcesz, żeby port został otwarty w zimnym miesiącu, nazwij ciepły prąd, który do niego dochodzi. Jeśli tego nie zrobisz, wybrzeże na tej samej szerokości może zamarznąć.

Zimny prąd przy brzegu robi inną pracę. W klimacie typu śródziemnomorskiego, po zachodnich stronach kontynentów między około 30 a 45 stopni, Britannica zauważa chłodniejsze lata i częstą mgłę tam, gdzie zimny prąd leży przy brzegu, jak na wybrzeżu południowej Kalifornii. Upwelling to podnoszenie się głębokiej wody w miejsce wody powierzchniowej, którą wiatr odepchnął. NOAA mówi, że ta woda jest zwykle zimna i bogata w składniki odżywcze, i że dobre łowiska często leżą tam, gdzie upwelling jest częsty. W miasteczko rybackie łatwiej uwierzyć na wybrzeżu, na którym zdecydowałeś, że wiatr robi tę pracę.

Jeden prąd, jeden skutek, z którego scena może skorzystać. Ciepły i otwarty albo zimny, mglisty i pełen ryb. Oba naraz potrzebują powodu, który potrafisz powiedzieć na głos.

Daj rokowi pory, na które pozwala szerokość#

Pory roku to nie płaszcz śniegu, który możesz położyć na dowolną mapę.

Blisko równika NOAA mówi, że mokry pas idzie za słońcem. Przesuwa się na północ w północne lato i na południe w północną zimę, a to przesunięcie daje tropikom porę mokrą i suchą. Blisko równika słońce przechodzi w zenicie dwa razy, około marca i około września, i NOAA opisuje dwie pory mokre. Dalej od równika dwie pory mokre zlewają się w jedną, co NOAA nazywa układem bardziej monsunowym: jedna pora mokra i jedna sucha. Ta sama strona porównuje Lagos i Kano, około 800 kilometrów od siebie w Nigerii. Lagos, na południu, ma średnio około 1 740 milimetrów deszczu rocznie i długą porę mokrą. Kano, na północy, ma średnio około 825 milimetrów, z krótką porą mokrą od czerwca do września. Jeden kraj to nie jeden klimat.

Między około 30 a 45 stopni na zachodnim wybrzeżu układ śródziemnomorski to gorące, suche lato i chłodna, mokra zima. Britannica wiąże suche lato z wyżem podzwrotnikowym, który przesuwa się ku biegunowi, a mokrą zimę z burzami, które przychodzą, gdy ten wyż wraca ku równikowi. Układ zwykle zostaje przy zachodnim wybrzeżu. Europa jest wyjątkiem, który Britannica nazywa, bo Morze Śródziemne pozwala temu klimatowi wejść w głąb lądu. Wschodnie wybrzeże na tej samej szerokości to inny klimat. Nie wklejaj na nie suchego lata i zimowego deszczu bez nowego powodu.

Około 50 do 60 stopni rok to pora zimna i ciepła, z burzami od wiatrów zachodnich, a nie tropikalna para mokrego i suchego. Śnieg należy do zimnych miesięcy na tej szerokości albo do wysokiego gruntu. Na równiku to dziwny wybór, chyba że ziemia jest wysoką górą albo złamałeś regułę celowo.

Kalendarz fantasy jest miejscem, w którym te pory dostają nazwy i długości. Klimat decyduje, które daty są ważne: miesiąc, w którym przychodzi deszcz, miesiąc, w którym śnieg zamyka przełęcz, miesiąc, w którym zboże musi być pod dachem. Kalendarz decyduje, jak ludzie nazywają te miesiące.

Zamień ciepło i wodę w biom#

NASA definiuje biom jako wspólnotę roślin i zwierząt, które żyją razem w pewnym rodzaju klimatu. Przydatne pytanie nie brzmi, która nazwa brzmi ciekawiej. Brzmi: jak ciepły jest najzimniejszy miesiąc i czy woda przychodzi wtedy, gdy rośliny mogą z niej skorzystać.

Klasyfikacja Köppena, którą opisuje Britannica, powstała po to, żeby rysować granice klimatu zgodne z roślinnością. Temperatura sortuje większość klimatów. Suchość sortuje suche, a suchość to nie sam opad. To opad zestawiony z ciepłem, bo gorące miejsce potrzebuje więcej deszczu, żeby zostać zielone, niż zimne miejsce z tym samym deszczomierzem. Szerokie grupy to klimaty tropikalne, klimaty suche, dwa pasy klimatu średnich szerokości i zimne klimaty polarne. Czasem dodaje się kategorię wyżynną dla gruntu powyżej około 1 500 metrów, bo wysokość może nieść zimniejszy biom niż szerokość wokół. Britannica zapisuje też krytykę, która liczy się dla powieściopisarza. Średnie nie widzą suszy ani zabójczego przymrozku, a las, który widać, może wciąż być dopasowany do klimatu, który już się zmienił.

Do historii wystarczą cztery pytania:

• Jaki jest najzimniejszy miesiąc i czy wtedy przychodzi mróz?
• Czy deszcz przychodzi w sezonie wzrostu, w zimnej porze, czy prawie wcale?
• Jak wysoko leży grunt względem ziemi wokół?
• Co zawodzi pierwsze w złym roku: woda, mróz, czy jedno i drugie?

Zestaw biomów NASA to prosty słownik odpowiedzi: las deszczowy, łąka, las iglasty, umiarkowany las liściasty, pustynia, tundra i zarośla. Użyj słowa, które pasuje do odpowiedzi. Mokry zachodni stok około 50 stopni może być lasem. Strona zawietrzna, z mniejszym deszczem i rzeką, może być łąką. Wysoki grzbiet może być za zimny dla obu. Stworzenia, które pasują do ekosystemu, zaczynają się od tego gruntu: co rośnie, gdzie jest woda i co musi między nimi chodzić.

Niech jedzenie, podróż i obyczaj idą za rokiem#

Klimat nie wręcza ludowi charakteru. Wręcza rok tego, co jest łatwe, i tego, czego brakuje.

Jedzenie jest pierwszym miejscem, w którym widać ograniczenie. Na mokrym stoku drewno i pastwisko, które pije deszcz, są prawdopodobne. Po suchej stronie zboże należy do ziemi, do której dochodzi rzeka, a stada do trawy, która nie może oddać wody na pole. Miasto, które je zboże, którego samo nie uprawia, trzeba karmić spoza murów. Projektowanie miasta fantasy zaczyna się od wody i od tego dowozu. To, co ludzie potem suszą, solą, wymieniają albo odrzucają, jest samym posiłkiem. Wiarygodne jedzenie w świecie fantasy zaczyna od tego roku i składa jeden posiłek, który scena może podać.

Podróż idzie za tym samym rokiem. Przełęcz, na którą położyłeś śnieg, jest zamknięta w miesiącach, które nazwałeś zimną porą, i otwarta, gdy powiedziałeś, że śnieg schodzi. Port, do którego dochodzi ciepły prąd, może jeszcze przyjmować statki w miesiącu, gdy przełęcz jest zamknięta. Liczenie dni to osobna praca. Obliczanie czasu podróży zamienia otwartą drogę w dni pieszo, wozem, rzeką i morzem i już traktuje zamkniętą przełęcz jako datę, a nie wolniejsze tempo. Fikcyjna gospodarka idzie za tym, czego brakuje. Tutaj może to być woda z rzeki, złożone zboże albo miejsce na ostatnim wozie, zanim przełęcz się zamknie.

Jeśli czar trzyma przełęcz otwartą albo przynosi deszcz na stronę zawietrzną, nazwij granicę i koszt. Budowanie systemu magii trzyma je z dala od cudu. Klimat, który działa tylko dopóki fabuła tego potrzebuje, zaprzeczy następnemu rozdziałowi.

Przejdź wybrzeże Leth przez jeden rok#

Leth leży około 50 stopni szerokości północnej, po zachodniej stronie kontynentu, w bardziej burzowym pasie. Wiatr jest zachodni. Góry Kelm stoją w poprzek tego wiatru. Marr to port po mokrej stronie. W tym przykładzie ciepły prąd dochodzi do Marr na wzór prądu, który ogrzewa Europę Zachodnią, więc port nie zamarza w miesiącach śniegu. To wybór dla Leth, a nie reguła, według której każde zachodnie wybrzeże zostaje otwarte. Rzeka Senn zaczyna się w górach i płynie na wschód, przez suchszą stronę zawietrzną, do miasta Ors. Za rzeką trawa rzednie. Żadna z tych odległości nie jest zmierzona. Chodzi o układ.

Trzy osoby już się nie zgadzają, i to wystarczy na scenę.

• Sera soli rybę w Marr i chce wóz zboża, zanim przełęcz się zamknie.
• Ivo gospodarzy powyżej Ors i chce pełnego rowu nawadniającego w miesiącu, gdy rzeka jest niska.
• Dain pasie stada na wschód od rzeki i chce zwierzęta przy wodzie, zanim rów Ivo ją zabierze.

W ciepłych miesiącach przełęcz jest otwarta. Ryba i drewno idą na wschód. Zboże i wełna idą na zachód. W miesiącach śniegu przełęcz jest zamknięta. Marr je złożone zboże albo go nie je. Ors je złożoną rybę albo jej nie je. Sera nadal może wysłać statek wzdłuż wybrzeża, jeśli zdecydowałeś, że ten miesiąc na to pozwala, ale statek nie wchodzi na Kelm. List i wóz to różne podróże.

Napisz scenę w miesiącu, gdy rzeka jest najniższa, przed śniegiem. Ivo otwiera rów nawadniający. Dain jest jeszcze dzień drogi od brzegu. Nabywca Sery w Ors bierze zboże, które Ivo wolałby włożyć do własnego spichrza, bo przełęcz wciąż jest otwarta i niedługo przestanie. Nikt nie potrzebuje mowy o wiatrach zachodnich. Spór dotyczy rowu, stada i wozu.

Sprawdź scenę, zanim dodasz drugie wybrzeże:

• Czy czytelnik pozna, która strona Kelm jest mokra, bez wykładu?
• Czy zboże rośnie tam, gdzie jest woda, a nie po obu stronach z przyzwyczajenia?
• Czy co najmniej dwie osoby chcą różnych użyć tej samej rzeki?
• Jeśli przeniesiesz historię w miesiące śniegu, czy wóz nadal przejeżdża?

Jeśli ostatnia odpowiedź brzmi tak, pora roku jest ozdobą. Zamknij przełęcz albo napisz powód, dla którego została otwarta.

Błędy, przez które klimat wygląda na doklejony#

Las po stronie zawietrznej. Drzewa po obu stronach pasma, które stoi w poprzek mokrego wiatru, bez rzeki i bez czaru, które wyjaśniłyby suchą stronę. Przenieś las na stronę, w którą uderza wiatr, albo daj stronie zawietrznej źródło wody, które potrafisz nazwać.

Śnieg na równiku. Zimowe święto na ziemi, którą postawiłeś pod słońcem w zenicie. Przesuń ziemię ku biegunowi, połóż święto na wysokiej górze albo zrób pory mokre i suche.

Jedna pora roku dla całego świata. Północ i południe są razem w lecie. Jeśli tego chcesz, zabierz nachylenie i powiedz, co je zastępuje. W przeciwnym razie daj dalekiej półkuli drugą porę roku.

Pustynia wszędzie, gdzie mapa wyglądała na pustą. Pustynie podzwrotnikowe skupiają się około 30 stopni, bo tam powietrze opada. Cień opadowy jest suchszy niż strona dowietrzna, ale nadal może być łąką, a nie pustynią. Pusty kawałek mapy nie jest jeszcze klimatem.

Prąd, który nic nie robi. Ciepły prąd, który nigdy nie zmienia portu, albo zimny, który nigdy nie zmienia mgły albo połowu. Skasuj go albo daj mu jeden skutek, z którego scena może skorzystać.

Klimat jako charakter. Ludzie suchej ziemi są surowi. Ludzie mokrego lasu są pogodni. Zastąp przymiotnik brakiem i dwiema osobami, które odpowiadają na niego inaczej.

Trzymaj pasy obok miejsc, które w nich żyją#

Strzałka wiatru i mokra strona należą do szkicu mapy. Yazar.io jest przydatnym miejscem na decyzje, których szkic nie trzyma. Jego miejsca służą miastom, lasom i przełęczom, a miejsce można połączyć z ludźmi i wydarzeniami, które od niego zależą (funkcje).

Daj miejsce Marr, Ors, przełęczy Kelm i trawie na wschód od rzeki. Szablony pól pozwalają dodać pytania, z których to wybrzeże naprawdę korzysta, na przykład jaki wiatr ma naprzeciwko i w których miesiącach przełęcz jest zamknięta. Późniejsza zmiana szablonu zostawia już napisane wpisy takimi, jakie były (funkcje). Wpisz nazwę miejsca w innym wpisie, a połączy się sama. Możesz też wpisać @ i wybrać wpis. Każda strona ma panel linków zwrotnych ze stronami, które ją wspominają: to lista, której potrzebujesz, gdy przełęcz się zamyka albo rzeka opada (funkcje).

Darmowy plan obejmuje 15 edytowalnych wpisów każdego typu encji w książce, a Miejsca są jednym z tych typów, więc takie wybrzeże się mieści. Słownik pojęć, Oś czasu, Notatki i Cytaty są bez limitu przy zwykłym indywidualnym pisaniu. Lista każdej wsi to większy zestaw wpisów miejsc niż te cztery. Jeśli potrzebujesz więcej niż piętnastu edytowalnych miejsc, wyższy limit znajdziesz na stronie planów.

Opisy encji, notatki i wartości pól własnych są przechowywane zaszyfrowane algorytmem AES-256-GCM. To szyfrowanie przechowywania, nie szyfrowanie end-to-end. Serwer je odszyfrowuje, kiedy się logujesz (prywatność). Yazar.io nie wymyśla klimatu i nie pisze sceny (funkcje).